Sessieregels

De sessie is voornamelijk bedoeld voor amateurs, wat in de praktijk betekent dat het meestal mensen zijn die hun instrument of stem aardig beheersen, maar de sessie staat ook open voor conservatoriumstudenten of profs omdat het leuk is dat zij af en toe de medemuzikanten meeslepen naar een hoger nivo.
De sessie is een plek om te leren en te ontmoeten, het is een creatieve plek, er mag wat fout gaan, het mag anders gaan, het mag ook in vreemde bezettingen. In het spelen staat de muziek centraal, niet zozeer het individu. Dat betekent dat we één of twee chorussen spelen met z'n allen, waarna er gesoleerd kan worden. In je solo's kun je je gang gaan, en als je wilt zover outside gaan als je wilt. Van de anderen wordt verwacht dat ze de solist begeleiden of ondersteunen door je aan het schema te houden. Het gevaar bestaat anders dat het voor de meeste sessiegangers te moeilijk wordt.
Mocht het druk zijn op de sessie dan kan het voorkomen dat je weinig of niet speelt, maar dan kun je altijd nog kijken, luisteren, praten, drinken en de tijd doorbrengen met mensen die op één of andere manier gegrepen zijn door jazz.

Een jamsessie heeft een open karakter. Om dat niet in chaos te laten verzanden hier een paar regels:

• De sessieleider probeert iedereen in volgorde van binnenkomst te laten spelen.

• Hoe lang je speelt, of zingt, wordt door de sessieleider bepaald.

  Er worden alleen Realbook-stukken gespeeld, in overleg kan daarvan worden afgeweken.

• Als er 'te veel' mensen op een sessie komen kan het voorkomen dat je niet aan de beurt komt, of maar kort kunt spelen/zingen.

• Alleen blazers mogen ongevraagd aanschuiven terwijl er gespeeld wordt, echter niet meer dan 3 blazers tegelijk.

• De sessieleider kan en mag op ieder moment ingrijpen.

• Hoewel het een amateursessie betreft zijn professionele muzikanten ook welkom om af en toe een setje mee te spelen. Het stimuleert tenslotte enorm om met hen een keer te spelen.